Το ψηφίζειν

Η άσκηση του δικαιώματος ψήφου είναι η μοναδική μου επαφή με τα κοινά.
Μια μέρα στις άπειρες, με καθιστά συμμέτοχη στις όποιες αποφάσεις λαμβάνονται για τον τόπο μου.

Πατρίδα μου είναι μια χώρα όπου με επιβολή επικρατεί μια νοοτροπία που έχω ερμητικά αποβάλλει, μαζί με άλλες ακαθαρσίες που μου δυσκόλευαν την αναπνοή.

Πατρίδα μου είναι μια χώρα όπου δοκιμαστικά επικρατεί μια κυριαρχία που θέλει ερμητικά να επιβληθεί στον μοντέρνο, ψηφιακό, αδιάφορο παγκόσμιο ιστό-τόπο.

Αδιάφορη χαρακτηρίζεται από μερικούς κι η στάση μου απέναντι στα κοινά, αφού η μοναδική μου επαφή μαζί τους είναι η άσκηση του δικαιώματος ψήφου.
Μερικοί θα θέλανε να διεκδικήσουν την εξουσία οι ίδιοι, να διεκδικήσουμε την εξουσία ΕΜΕΙΣ. Μερικοί προσβάλουν την νοημοσύνη μου και την αντίληψη που διαθέτω, της ιστορικής μνήμης.

Ποια άλλη επαφή με τα κοινά θα μπορούσα να διεκδικήσω σε μια πατρίδα και σ' ένα λαό που παραμένουν ακινητοποιημένοι σ' έναν αρχέγονο ύπνο;
Της πολιτικού ή της επαναστάτριας; Ή και τα δύο; Η καθεμιά ιδιότητα θα καταλάμβανε και μια ξεχωριστή γωνία στο ρινγκ. Μαζί με τους ομοίους της.

Κι εσύ παγκόσμια κυβερνώσα εξουσία τρίβεις τα χέρια σου βλέποντας πόσο επακριβώς επέτυχε η εκστρατεία σου για την επικράτηση της αλλοτρίωσης, της αποσύνθεσης και της απελπισίας. Καθώς αλλάζουν οι εκάστοτε δυνάστες, εσύ παγκόσμια κυβερνώσα εξουσία υπομονετικά παρακολουθείς το σχέδιο σου να εκτυλίσσεται, να γίνεται όνειρο θνητό. Στ' αλήθεια, τι θνητό μπορεί να σου σταθεί εμπόδιο;

Αφού τόσο επιβλητικά και απλόχερα μοιράζονται οι ενοχές στον τόπο μου, θα μπορούσα να υπεισέλθω κι εγώ σε μια κοινωνικό-πολιτική επεξήγηση της παρούσας στάσης μου. Ή απλά μπορώ να νιώσω ανήμπορη, ανήξερη, μαζί με τόσους άλλους, μπροστά στην άσκηση του δικαιώματος ψήφου.

Στο δικαίωμα μου της ψήφου επαναπαύεται η επαφή μου με τα κοινά. Στο παρόν μου υπάρχω. Κι ανυπομονώ να ζήσω προσεχτικά σ' αυτό μου το παρόν. Ν' αφουγκραστώ με προσοχή τις συμμετοχές στα ψηφοδέλτια. Και αναρωτιέμαι αν γίνω μάρτυρας στην πτώση ενός ακόμη βαλκανικού κράτους.

Θα τα καταφέρεις μικρή μου πατρίδα; Το εύχομαι από καρδιάς.

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
Και μυρσίνη εσύ δοξαστική
Μη παρακαλώ σας μη
Λησμονάτε τη χώρα μου.